ای گل خوش نصیب من

بلبل خویش را مسوز

که از سر صدق میکند

شب همه شب دعا به تو

• اشک من پیرهن تو ترکرده            همه جا عطر تو پیچیده ولی         دل دیگه غربت رو باور کرده        مثل اون پرنده  شکسته بال        دل من بعد بی لونه شده      باتو   بی قراره و  بی تو بی قراره            دل من راست راستی دیوونه شده

اگه داشتم تورو دنیام یه صفای دیگه داشت

شب عشقم واسه من حال و هوای دیگه داشت

اگه داشتم تورو رسوای عبادت می شدم

دلم این خستهء عاشق یه خدای دیگه داشت

یه روز یه باغبونی یه مرد آسمونی 

نهالی کاشت میونه باغچهء مهربونی

می گفت سفر که رفتم یه روزو روزگاری

این بوته یاس من می مونه یادگاری

هرروز غروب عطر یاس تو کوچه ها می پیچید

میون کوچه باغا بوی خدا می پیچید

اونایی که نداشتند ازخوبی ها نشونه

دیدن که خوبی یاس باعث زشتی شونه

عابرای بی احساس پا گذاشتن روی یاس

ساقه هاشو شکستن آدمای ناسپاس

یاس جون برگ مون تکیه زدش به دیوار

خواست  بزنه جوونه اما سر اومد بهار

یه باغبون دیگه شبونه یاس و برداشت

پنهون زنامحرما توباغ دیگه ای کاشت

هزار ساله کوچه ها پر می شه از عطر یاس

اما مکان اون گل مونده هنوز ناشناس